BLOG: WANNEER JE NIET KRIJGT WAT JE WILT

  • Geplaatst op
  • Door Janosh
  • 17
BLOG: WANNEER JE NIET KRIJGT WAT JE WILT

De titel van deze blog is een dualiteit. Het is de binnenwereld versus de werkelijkheid. Wat we van binnen graag willen verschilt nogal eens van wat we van buitenaf krijgen aangereikt. Het is deze dualiteit die ons aanzet tot grootse daden (om te krijgen wat we willen) als ook laat zinken in diepe twijfel (waarom lukt het me niet?!). Het deel ‘Wat ik wil’ is bijna altijd groter dan het deel ‘Wat ik krijg’. En dus leeft er in ons een gevoel van ontevredenheid, die enerzijds zorgt dat je hongerig en nieuwsgierig blijft, maar in slechte tijden ook down en onzeker bent.

Zelf weet ik heel goed hoe het is om te schommelen tussen beide uitersten. Maar ik weet inmiddels ook hoe heerlijk het voelt als je precies krijgt wat je wilt! Dan lijkt het of twee werelden samenkomen: mens en ziel worden verenigd. De vraag die ik wil beantwoorden: hoe creëren we balans tussen wat we willen en wat we uiteindelijk krijgen?

 

Als je niet krijgt wat je wilt...

De grote frustratie van ‘niet krijgen wat je wilt’ is er een die moeilijk te elimineren is. Ik heb er veel ervaring mee, want ik ben van nature iemand met grootse fantasieën. Daardoor raak ik vaak teleurgesteld, omdat ik van binnen in een heel andere wereld leef. Mijn visies komen zelden overeen met de werkelijkheid en ik beschouw het dan ook als mijn levenstaak om te ontdekken waar het fout gaat: in mijn gedachten of in de uitvoering.

 

Een van de ‘mooiste’ teleurstellingen was wel de viering van 21 december 2012. Zoals je je misschien kunt herinneren, was dit een bijzondere dag. Het was de dag waarop de profetie van de Maya’s zich zou voltrekken als ‘het einde der tijden’. Ik ben jaren bezig geweest met dit thema. Ik heb bronnen verzameld, onderzoek gedaan, er workshops en presentaties aan gewijd. Ik heb zelfs een boek en een dvd over de 2012-profetie uitgegeven.

 

In december 2012 zou het gaan gebeuren. De dag van de overgang hield me zó bezig - ik wilde het belang van deze transitie naar anderen communiceren - dat ik in mezelf een belachelijke voorstelling maakte van hoe de perfecte overgang naar ‘de nieuwe tijd’ te maken. Ik wilde een grote inwijding, een soort theatraal spektakelstuk met een ‘super-meditatie’, die we met velen tegelijk zouden doen. De Jaarbeurs Utrecht leek me het beste, met 500 man in een witte zaal met witte stoelen. Maar naarmate de datum naderde, werd dit lastig. Er was te weinig tijd om het goed te organiseren, dus koos ik voor een kleiner theater. Maar ook dat kreeg ik last-minute niet voor elkaar.

 

Uiteindelijk werd het mijn eigen mini-theater in Broek op Langedijk. Ik vond het prima en was vastbesloten om er iets geweldigs van te maken. Van binnen schreeuwde ik om een uitzinnig feest! Dat werd het gelukkig ook: er waren honderden mensen aanwezig om de inwijding mee te maken en de energie was fantastisch. Maar dan de teleurstelling: ik was er zelf niet bij. Ik zat 2000 kilometer verderop in het ijskoude Moskou, in een klein zaaltje zonder verwarming, volgepropt met mensen die óók hun inwijding wilden beleven. Mijn host in Moskou had me een groots spektakel beloofd, maar dat gevoel had ik er niet bij. Het stond haaks op wat ik wilde en zo was de dag waar ik jaren naar had uitgekeken voor mijn gevoel volledig verpest!

 

Wat ik voelde was boosheid, frustratie, onmacht. Ik voelde me stom en naïef. Alles in mij schreeuwde om een herkansing, maar die was er niet: het moment was voorbij. Het enige wat ik nog kon doen, was mijn les eruit halen. Ik was te soft geweest, niet duidelijk genoeg en te goed van vertrouwen. Ik realiseerde me dat ‘vanuit je hart werken’ geen garantie geeft dat je ook daadwerkelijk krijgt wat je wilt.

 

Trigger: als je niet kunt verwoorden wat je écht wilt, kun je dan wel stappen zetten?

 

Als je onverwachts krijgt wat je wilt...

Een andere ervaring, eentje die wél succes heeft opgeleverd, begon twee jaar geleden. Iemand vroeg mij: wat wil je nu werkelijk, als je alles kon krijgen wat je wilt? Zonder twijfel sprak ik uit: een dream-team! Ik wilde een groep mensen om me heen hebben met wie ik alles kan doen wat me wordt ingegeven. Geen beperkingen meer, alleen nog afstemmen en creëren!

 

Al na een paar weken ontmoette ik de eerste persoon, die me heeft voorgesteld aan zijn partners, die me in contact brachten met weer een ander sleutelfiguur, die vervolgens zijn netwerk gebruikte om een aantal specialisten in de arm te nemen. En toen we erachter kwamen dat we allemaal het vurige verlangen hebben om de wereld te verbeteren, viel het zakelijke weg en werden we ineens een team. Een delegatie van 5 partijen, samengebracht voor één missie. Een dream-team.

 

Met deze mensen werk ik nu al een tijdje samen aan een nieuw project dat inner.space gaat heten. Maar gek genoeg is het proces nu omgedraaid: het is mijn innerlijk dat in de weerstand is gekomen. Ik heb gekregen wat ik dacht te willen: de juiste mensen om me heen. Maar het is soms een uitdaging, samenwerken in dit dream-team. Allemaal hebben we een verschillende achtergrond, expertise en een andere kijk op de wereld. Je voelt hoe dit af en toe wringt in de communicatie. Soms lijkt het of we een andere taal spreken. En in dit proces wordt er een groot beroep gedaan op mij als leider, waarbij ik vaak worstel met ‘hoe pak ik dit aan?’

 

Het heeft twee jaar geduurd sinds de eerste ontmoeting, maar ik merk nu dat ik van binnen ben bijgedraaid. Ik heb mijn lessen geleerd. Ik kan het avontuur nu aan. En hoewel er in dit dream-team spanningen zullen blijven bestaan, kan ik er nu veel beter mee omgaan. De spanning is zelfs nodig! Het stimuleert ons om steeds weer terug te keren naar liefde, diepgang en empathie.

 

Trigger: als je daadwerkelijk krijgt waar je om vraagt, kun je het dan ook omarmen?

 

Waar ben ik op dit moment aan toe?

Wat beide ervaringen me hebben geleerd, is dat alles draait om één ding: de volgende stap. We zijn vaak zó gefixeerd op het einddoel; het ultieme; het maximale, dat we vergeten de volgende ‘logische’ stap te zetten. Zo slaan we essentiële leermomenten over. En vroeg of laat ontstaat er onbalans tussen wat we willen en wat we krijgen.

 

Misschien herken je dat wel: dat je méér wilt dan waar je op dit moment aan toe bent. Je wilt meteen dat grote succes dat jou door iets of iemand anders wordt voorgehouden. Je wilt het niet morgen, maar nú! En zo krachtig als we zijn met onze intenties, zo kan het zomaar gebeuren dat je ineens de kans krijgt aangeboden. Ineens word je ‘ontdekt’ en haalt het succes je in. Het kan ook andersom zijn: dat je toe bent aan een nieuwe stap maar ‘m niet met volle overtuiging zet. Dit is wat mij gebeurde toen ik in 2012 dacht ‘dat alles wel goed zou komen’, terwijl ik veel duidelijker mijn verlangens had moeten communiceren.

 

Wat ik heb geleerd, is dat ‘t niet uitmaakt of je exact krijgt wat je wilt (of andersom). Waar het om gaat, is of het evenwicht er is. Het gaat erom dat mens en ziel verbonden zijn. De vraag die je jezelf continu zou moeten stellen, is: waar ben ik op dit moment aan toe? Dit haalt de twijfel uit je beslissingen weg, waardoor je voelt…

 

...dat je er werkelijk klaar voor bent.

...dat je voldoende uitdaging krijgt.

...dat je op jezelf kunt vertrouwen.

...dat je van het proces kunt genieten.

...dat de uitkomst haalbaar is.

...dat je het succes verdient.

 

Mijn vraag: wat is jouw volgende stap? Laat hieronder je bericht achter en wie weet kunnen we elkaar inspireren!

 

Van hart tot hart,

 

Janosh

 

Binnenkort keert Janosh terug het theater in met zijn nieuwste beleving Osmose: mens & ziel verbonden. Hierin komt ook het thema van deze blog naar voren, samen met activaties die helpen de weg naar persoonlijk succes te versnellen. Kaarten zijn nu te reserveren voor Almere, Heerlen en Oostende (BE).

Heerlen 18 april - meer informatie

Almere 25 april - meer informatie

Oostende - meer informatie

 

Reacties

  1. Jeannette Jeannette

    Prachtig blog! En ook alle reacties zijn inspirerend om te lezen. Mijn volgende stap is kiezen voor mijn hart en mijn ambitieuze nevenfunctie van Community Manager Social Media o te geven om weer volledig te gaan vliegen, want aan boord sta ik in mijn kracht, voel ik passie, ook al is dat fysiek zwaarder. Daarnaast ga ik me weer bezig houden met mijn tarot kaarten. ❤️

  2. Anke Anke

    Er is een vraag die er bij mij omhoog komt op terwijl ik de blog lees:
    Wie zegt dat de wereld verbeterd moet worden ?

  3. Claudia Schulz Claudia Schulz

    In the silence of now and beetween the wish of creations in visions and manifestations in the timelines on earth : smelling a Rose with my nose, see the golden Sun with my eyes, touch earth with my hands, beeing careful with my spoken words out of my mouth, listening to the singing Birds with my great ears, speaking with my feets with earth, Knowing that all is in the Now, to be in a flow and to respect that time is an Illusion, the manifestations are always also on multidimensional timelines. We get what good is for our soul to grow in the now, sometimes we only have to let go. From heart to heart, from soul to soul, no one has to fullfill my dreams and Visions, respectIng Free wills in Co-creation...slowly walking my way and wondering as a child ☺

  4. Carol Vermast van Beers Carol Vermast van Beers

    Hoi Jan, zo'n herkenbaar thema.
    Volgens mij hebben alle mensen met een groot voorstellingsvermogen deze verlangens, teleurstellingen en levensvragen om te doorworstelen. Hoe ouder ik word, hoe meer 'verbinding' ik zie in 'boodschappen' uit mijn jeugd en mijn 3D werkelijkheid zoals die nu is.

    De Stones zongen het al:
    "No, you can't always get what you want
    You can't always get what you want
    You can't always get what you want
    But if you try sometime you find
    You get what you need"

    Uiteindelijk ben ik er achter gekomen, hoewel ik verbaal heel sterk ben en goed tot uitdrukking kan brengen wat ik denk, voel, zie of ervaar, ik nooit mijn innerlijke wereld totaal aan een ander kan overbrengen. We zijn allemaal individuele onderdeeltjes van 1 groot geheel. Allemaal hetzelfde maar toch ook zo anders.

    Anno nu, ik ben bijna 60, denk ik dat we allemaal precies datgene krijgen wat we nodig hebben en wat we aankunnen. Diegenen die het meest aankunnen krijgen het ook het hardste te verduren op allerlei verschillende vlakken. Het leven hier is, en ik geloof ook hierna (en hiervoor), allemaal onderdeel van het leren wat het verlangen van onze ziel (levens-essentie) is .
    Ook ik heb (nog?) geen pasklaar antwoord gevonden. Mijn fysieke wereld, waarin strijd in het bestaan, ik ben invalide en word allemaal slechter i.p.v. 'beter', centraal staat, staat volkomen haaks op mijn innerlijke wereld waarin vrede, acceptatie en onvoorwaardelijke liefde centraal staat.

    Wat is mijn volgende stap? Ik heb geen plan meer, niet als zodanig, om een doel te realiseren maar ik weet wel dat ik ga proberen zo lang mogelijk het gevecht met mijn onwillige lichaam aan te gaan. Niet om de strijd, maar om de tijd die ik nog heb bij mijn kleinkinderen te kunnen zijn om mijn 'kennis' voor het leven over te dragen.

    Want ik wil bijdragen tot een betere kijk op 'deze' wereld terwijl de reis die de ziel maakt voor eeuwig doorgaat. Te leven en te sterven en opnieuw te incarneren enzovoorts, daarin ligt de balans van het Universum.

    In Licht en Liefde, Carol

  5. Peter Peter

    Leuk dat je om een reactie vraagt, Janosh. Ik heb het grootste deel van mijn leven een angst gehad om voor groepen te staan en zichtbaar te zijn. Ik wilde zelfs niet naar de Havo puur en alleen omdat je daar spreekbeurten moest geven. Ik heb als kind ook een aantal keer op het podium gestaan waarbij de hele zaal in lachen uitbarstte; dat heeft mijn zelfvertrouwen geen goed gedaan. Anyway, de laatste jaren trekt het mij steeds meer om met groepen te willen werken. Ik heb ook mijn eerste schreden op dat pad gezet en mijn zelfvertrouwen opgebouwd. Ik zie ook steeds beelden dat ik met nog veel grotere groepen ga werken.

    Mijn volgende stap heb ik eigenlijk afgelopen vrijdag gezet. Ik werk veel met een methode geheten the Journey (voorheen 'de helende reis', ontwikkeld door Brandon Bays). Afgelopen weekend was ik trainer bij een Journey weekend en onderdeel van dat weekend, waarbij mensen de methode krijgen aangeleerd en ook aan den lijve ondervinden, is een live demo met een van de trainers. En deze keer werd ik daar voor uitgenodigd. Ik was van tevoren behoorlijk zenuwachtig (ik zat sowieso niet zo lekker in mijn vel), maar toen ik eenmaal zat, mijn ogen sloot en het proces onderging waren de zenuwen weg. Ik heb voor een groep van ca. 50 mensen alle emoties laten zien dien in me opkwamen en de dingen uitgesproken die me dwars zaten. Hoe zichtbaar kun je zijn? Dit was echt een mijlpaal voor mij, ik heb mijn grens definitief verlegd, zo voelt het; een jaar geleden nog zou ik dit absoluut niet aangedurfd hebben. Dus mijn volgende stap heb ik eigenlijk al gezet. :)

    Wat gaat hierin mijn nog volgenderder stap zijn? Masterclasses inplannen en nog zichtbaarder gaan zijn. Mijn marketing echt gaan richten op het groepswerk; niet langer terughoudend zijn of het halfslachtig doen, maar er echt voor gaan staan. Dat is mijn volgende stap.

    Er is nog een tweede iets wat ik wil realiseren. Ik ben al heel lang single; dat is een hele tijd goed voor mij geweest om zo echt op eigen benen te leren staan. Maar de laatste tijd verlang ik steeds meer naar een partner naast me, vooral omdat ik de liefde die in mij is wil delen in een een op een relatie. Ik denk dat mij dat ook verder kan helpen in het delen van liefde met groepen. Ook hier heb ik afgelopen weekend een stap in gezet door aan mijn schroom voorbij te gaan en tegen een vrouw die ik leuk vond te zeggen: 'wat ben je toch leuk'. Geen idee of daar verder nog wat uit gaat komen, maar ik heb het gezegd en daar gaat het om. Wat gaat daarin mijn volgende stap zijn? Hier heb ik niet zo'n kant en klaar antwoord op. Ik voel dat ik er meer en meer voor open sta en er klaar voor ben, maar ik heb niet zo'n goed idee hoe er vorm aan te geven. Als ik in mezelf voel, dan komt naar boven 'mezelf zijn'; in feite dezelfde exposure als bij de live demo die ik hierboven beschreven heb. Maar zoals je in je blog schrijft is het de vraag of dat voldoende is. Hoe zou ik mijn diepe wens in een praktisch ja kunnen omzetten en niet alleen als intentie? Ik was vandaag op een congres en daarbij heb ik met 4 of 5 wildvreemde vrouwen gesproken. Niet dat ik hen geïnteresseerd was als mogelijke partner, maar ik heb wel de stappen gezet om contact te leggen of te reageren op hun uitreiken naar mij. Is toch weer een stap voorwaarts. Ja, nu wordt het mij duidelijk: mijn volgende stap gaat zijn om tegen vrouwen die ik leuk vind dat ook uit te spreken. Wederom: exposure.

  6. Doreth Broenink Doreth Broenink

    Mijn volgende stap is het schrijven van de volgende hoofdstukken van mijn onderwijsvisie voor de 21ste eeuw (en mogelijk voor daarna). Hoofdstuk 1 is geschreven: een weergave van wat er bedacht is door overheden en in gespreksronden, zowel in Nederland als in Portugal (waar ik momenteel woonachtig ben) en vanaf hoofdstuk 2 ga ik aangeven waarom dit niet gaat werken en wat er volgens mij anders moet om wat wij 'onderwijs' noemen aantrekkelijk en werkzaam te maken voor alle betrokkenen (en de hele gemeenschap) en hoe dat er dan uitziet en welke voordelen dat met zich meebrengt.

  7. Willy Willy

    Prachtig verhaal, dank voor het delen.
    Mijn droom gaat uitkomen, in samenwerking met een ander.
    Bewustwording is het sleutelwoord. ❤️

  8. Ingrid Blokker Ingrid Blokker

    Ik droom ervan om kinderen te ondersteunen in deze heftige wereld, zodat ze zichzelf kunnen en mogen zijn.

  9. Marie Marie

    Mijn vlg stap is vanuit een sterke basis en community die mijn yogaschool nu is, samen te gaan werken met gelijk gestemden. Waarbij ik voor mezelf telkens 1 nieuw ding wil aansnijden als nieuwe uitdaging. En verbreding van mijn talenten. Mijn ene oog houdt focus op mijn pad, mijn weg en het andere oog laat mij hier en daar een loot zien, een bron, een zijtak zien die de hoofdweg doet groeien.
    Zo heb ik steeds klankschalen bespeeld voor mijn leerlingen in ontspanning en mantra zangavonden gehouden en zelf klank concerten bezocht. Nu ga ik samenwerken met een nieuw eetcafé dat activiteiten combineert met vegan maaltijden in een hele mooie sfeer
    Samen eten aan een lange tafel met onbekenden. Inspirerend.

  10. Ardy Ardy

    Mijn verlangen naar rust in harmonie met Al dat Is, verleden, heden en toekomst.
    Vanuit Chaos een Wederopbouw vinden, vanuit de Duisternis naar Licht.
    Niet alleen mijn Kracht kennen maar ook handelen vanuit die Kracht en leren manifesteren vanuit Overleven naar LEVEN!

  11. Prem Yoga Prem Yoga

    Mijn volgende stap is mijn bewustzijn dat het altijd nu is en het nu vertelt me wat te doen (of juist niet te doen) soms vanuit mijn hart/gevoel, somstandigheden vanuit mijn verstand, een balans. Inspiratie wordt me Door de kosmos op een presenteerblaadje gebracht. Wat zit het leven mooi in elkaar.

  12. Taran Nidhaan Kaur Taran Nidhaan Kaur

    My next step is ook de focus de juiste mensen tegen te komen die samen met mij het TOTAALCONCEPT brengen van 't Gezondheidshuis orCHIdee. Een huis- waar iedereen mag THUISKOMEN, bewust leren en bewegen, waar je verwend wordt van kop tot teen van binnen en van buiten. Je wordt gevoed op alle levels om terug THUIS TE KOMEN BIJ JE WARE ZELF!
    Sat Nam

  13. Ineke Kaptein Ineke Kaptein

    Ik Ben op weg naar Zijn. Gaan waar mijn voeten me brengen. Dat is mijn doel. Voor mij geldt: het zit niet in Grote Doelen, het zit in het kleine.

  14. Marie Therese Fober Marie Therese Fober

    Jongeren dream team en holistisch energetische verbinding tussen therapeuten. Een holistisch centrum creëren samen.

  15. Angelique Prevenier Angelique Prevenier

    Ik mediteer dagelijks op de meditaties van joe dispenza om mijn mind uit mijn body te krijgen zodat mijn body mij niet meer steeds in het verleden houd

Laat een reactie achter
* Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.
* Verplichte velden
Powered by Lightspeed