DE JANUARI-DIP: WAAROM WE DE SPIRIT VAN GOEDE VOORNEMENS VERLIEZEN

  • Geplaatst op
  • Door Janosh
  • 0
DE JANUARI-DIP: WAAROM WE DE SPIRIT VAN GOEDE VOORNEMENS VERLIEZEN

Het nieuwe jaar is alweer twee weken oud en langzaam beginnen de ‘feel good’ campagnes af te bouwen. Sporten, leren en diëten was even weer een hot topic. Nu niet meer. En waarom niet? Omdat veruit de meeste mensen er niet in slagen om de vibe vast te houden. Aan jou de vraag: ben jij nog met je goede voornemens bezig? Of heb je weer een nieuwe prikkel nodig? In deze blog het antwoord op waarom we in januari al de spirit dreigen te verliezen en hoe je je nieuwe gewoontes vanaf nu écht verankerd...

Van ‘aha’ naar ‘yes’

Ik zal je niet vermoeien met tips of succesverhalen. Daar ben ik ook niet het type voor. Veel liever zoom ik uit om te zien waar we ons in deze westerse maatschappij herhaaldelijk in verliezen. En door dat te erkennen, kun je het achterdeurtje vinden naar wat jou écht gelukkig maakt!

 

Als consument worden we constant geprikkeld om méér te kopen, te zijn en te behalen. Misschien dat je zelf aardig tevreden over je leven bent: kijk 2 uurtjes tv of surf wat rond op internet en je denkt er ineens heel anders over. De media heeft veel vat op wat we uitgeven en hoe we onze tijd en energie besteden. Ze spelen in op het gevoel dat we iets missen in ons leven en rond Oud & Nieuw betekent dat big business. De traditie van goede voornemens is er een die veel geld oplevert. En hoewel het niet verkeerd is om massaal ons leven te verbeteren, laten veel mensen zich meeslepen, zonder dat ze écht voelen waarom ze willen veranderen (laat staan hoe ze dat moeten aanpakken).

 

Zo kom ik bij misschien wel het simpelste én belangrijkste idee als het gaat om gedragsverandering: ankerpunten. Die heb je nodig om de vooruitgang in jezelf te blijven voelen. Zonder tussenstations kom je niet op je bestemming uit, zo simpel is het. Wanneer ik aan een cliënt een sessie geef en we hebben een keerpunt bereikt, geef ik altijd de opdracht mee om thuis dingen op te schrijven. Dit heeft de persoon nodig om niet terug te vallen en om koers te houden. Anders was de sessie slechts een aha-moment, in plaats van een yes-moment. En het verschil tussen ‘aha’ en ‘yes’ is groot, geloof me. Ergens bewust van worden is mooi, maar om het vervolgens op te nemen in je gedrag is een heel ander verhaal. Daarom ben ik altijd heel duidelijk: ik kan het proces voor je opstarten, maar ik kan er niet voor zorgen dat jij het thuis tot voltooiing brengt.

 

Doelloos door peddelen

De grootste frustratie van mensen die persoonlijk en/of spiritueel willen groeien, is vaagheid. Dan bedoel ik het niet voelen waar je naar onderweg bent, niet weten hoe lang de reis nog duurt en dus doelloos door peddelen zonder echt te weten waar de stroom je naartoe leidt. Om deze reden vormen we doelen in ons leven. We willen onze reis een bestemming geven. Maar wat ze ons niet leren op school, is hoe je lange processen richting een doel gaande houdt. We leren wel stappen te zetten, maar niet om onze ervaringen in het onderbewustzijn te verankeren.

 

In ons onderbewustzijn draait alles om patronen. Je herkent vast wel die gedachteloze staat waar je in komt als je een tijdje een bepaald ritme of een bepaalde handeling herhaalt. Er ontstaat een flow, een cadans. De tijd lijkt sneller te gaan en in deze staat van Zijn kun je gigantische progressie maken. Er is alleen één maar: wanneer je de cadans stopt, val je automatisch terug. Dit geldt voor alles… sporten, lezen, leren, ontwikkelen. Waarom?

 

De SAVE-button

In ons onderbewustzijn maken we geen onderscheid tussen wanneer we iets leren en wanneer niet. Het onderbewustzijn denkt niet in hokjes of tijdskaders. Het denkt in patronen. Het wil constant verbanden leggen en als iets zich niet langer herhaalt, wordt het leerproces afgebroken. Je gaat dan langzaam weer terug naar het punt waarop de laatste verankering plaatsvond, soms héél ver terug. Dan lijkt het alsof je de volgende keer dat je de draad weer oppakt van heel ver moet komen. Eigenlijk is dat ook zo.

 

Wanneer je iets wilt veranderen in je leven, al is het maar klein, zul je in de toekomst een aantal ankermomenten moeten creëren. Zie het als werken aan een document op je computer. Je schrijft een stuk en als je het programma afsluit, sla je het document op. De volgende keer kun je er dan weer mee verder. Precies zo werkt ons systeem. Onze groei is afhankelijk van wanneer we de ‘SAVE-button’ gebruiken. Dat doe je door tussentijds heel bewust iets op te schrijven, bij te houden, af te vinken, door te strepen, te omcirkelen, weg te gooien, op te hangen of wat dan ook. Ons systeem heeft dit nodig. Daarom voelt het zo goed om to-do lijstjes af te werken. Zelfs als je iets hebt gedaan wat er nog niet op stond, is de kans groot dat je het er alsnog op wil zetten, om het vervolgens meteen te kunnen doorstrepen. Zo veranker je je groeiproces.

 

De toetsing

Een schema of lijstje afwerken is mooi, maar je weet dat je het daar niet voor doet. Je wilt de mijlpaal, de top van de berg, oftewel: de grote verandering. Je wilt ergens uitkomen waar je voelt dat alles anders is. Dus stel je jezelf geregeld de vraag: waar sta ik nu? Het antwoord kun je alleen vinden als je uitzoomt. Je moet afstand nemen om te zien hoe ver je bent.

 

Als ik echt wil weten waar ik sta, moet ik mijn vertrouwde omgeving tijdelijk even verlaten. Ik zoek meestal een plek op die rustgevend is en waar ik kan voelen in hoeverre mijn leven is veranderd. In 2018 heb ik vele processen doorlopen. Het was een aaneenschakeling van belangrijke keuzemomenten, waarbij ik langzaam maar zeker heb toegewerkt naar de oprichting van mijn nieuwste project inner.space(met straks o.a. een nieuwe app!). Nu dat dit punt bereikt is, voel ik de drang om uit te zoomen. Ik moet ergens zijn waar ik kan toetsen waar ik sta op dit moment...

 

Om deze reden verheug ik me ontzettend op de nieuwe Sacred Groundsreizen die komend jaar gepland zijn. De mooiste is wat mij betreft het verblijf in Baikal, waar we in de omgeving van de Siberische sjamanen allerlei rituelen doen om onze groei en verlangens te verankeren - nergens zijn mensen zich zo bewust van het aarden van intenties als in de sjamanistische cultuur.

 

Baikal is een van mijn bucketlist-reizen. Ik was er 5 jaar geleden, maar door de griep kon ik er helaas niet echt van genieten. Het was afzien en dus heb ik altijd het gevoel gehouden dat ik nog een keertje terug moest. Dit jaar komt die wens in vervulling. Het is misschien wel de laatste keer dat we dit doen, aangezien het niet zo makkelijk is om vanuit Nederland een reis naar het door UNESCO beschermde Baikalmeer te organiseren. Juist daarom wil ik er alles uit halen en de magie van het gebied weer toelaten.

In Baikal kom je helemaal tot rust. Je ziel komt tot leven en in je onderbewustzijn wordt van alles geactiveerd. Het is hier waar we in een giga-transformatie gaan én we onze spirituele groei direct verankeren met de rituelen die we doen. Ik heb er veel zin in en als jij nog zoekt naar iets om de progressie in je persoonlijke processen te toetsen, dan ben je van harte welkom om mee te gaan!

 

Meer informatie over het Baikalmeer, klik hier.

Van hart tot hart,

Janosh

 

Reacties

Wees de eerste om te reageren...

Laat een reactie achter
* Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.
* Verplichte velden
Powered by Lightspeed