GEOMETRIE

GEOMETRIE

DE OORSPRONG VAN GEOMETRIE
Geometrie wordt ook wel meetkunde genoemd. Van oorsprong is het een Grieks woord dat letterlijk betekent: meting van de aarde. De oude Grieken waren de eersten die een studie Heilige Geometrie instelden, hoewel zij de basisprincipes waarschijnlijk uit het oude Egypte haalden.

WAT MAAKT GEOMETRIE 'HEILIG'?

Geometrie vormt een ontmoetingspunt tussen 'geziene' en 'ongeziene' werelden. Oude beschavingen observeerden de eindeloze herhalingen en hun numerieke relaties in de natuur en kenden deze geometrie een goddelijke waarde toe.

 

Pythagoras was de eerste grote filosoof die beweerde dat getallen zelf heilig zijn en een eigen bestaansrecht hebben. Ook Plato vond geometrie erg belangrijk, vandaar zijn beroemde gezegde: "Geometrie zal de ziel naar de waarheid leiden." Beide filosofen kwamen tot de conclusie (sindsdien bevestigd door wetenschappelijk onderzoek) dat geometrie inherent is aan het ontwerp van het universum. Alles om ons heen is gevormd volgens vaste, geometrische waarden, die je overal kunt terugvinden: van de constellatie van de sterren tot door mensen vervaardigde bouwwerken en zelfs in de cellen van ons lichaam. Het is energie in beweging, wat zich verplaatst in ronde patronen. En alles heeft een unieke trillingsfrequentie. Dat geldt zelfs voor jouw gedachten en woorden.



In oude culturen werd geometrie gebruikt voor vele doeleinden. Zo was meetkunde op zich bruikbaar voor het construeren van gebouwen. Maar pas als het de goden behaagden vanwege haar goddelijke harmonie, symmetrie en schoonheid, dan werd het 'sacraal' of heilig en was er dus sprake van 'Heilige Geometrie'. Een tempel bijvoorbeeld bestaat uit Heilige Geometrie als deze heilige houdingen bevat en georiënteerd is in een specifieke richting. Dergelijke zorg voor verhouding en richting is zo universeel in talloze culturen dat zij een realiteit moet reflecteren.

 

DE GULDEN SNEDE

Heilige Geometrie bestaat uit verschillende, bekende verhoudingen - eenvoudig en complex - waarvan de Gulden Snede waarschijnlijk de belangrijkste is. Het is een intrigerend, eeuwenoud wiskundig begrip, dat ook wel 'Divine Proportion' wordt genoemd. Van oudsher wordt deze verhouding namelijk gezien als een absolute richtlijn van schoonheid, perfectie en goddelijkheid.

 

De Griekse wijsgeer Pythagoras toonde aan hoe hele getallen de basis van de schepping vormen, vanwege de manier waarop zij harmonie creëren, zowel in muziek als hemelse sferen. De Gulden Snede omvat volgens hem de dynamiek van het ritme van de kosmos en, door deze harmonische wet, symboliseert het universele liefde. Het is inmiddels bekend dat veel musici zoals Beethoven, Mozart en Chopin deze speciale verhouding in hun composities gebruikt hebben.



Vanuit wiskundig perspectief is de Gulden Snede - ook wel het Griekse getal Phi φ genaamd - een verhouding, die een lijn in twee ongelijke delen deelt. De Griekse wijsgeer Euclides (3e eeuw v.Chr.) beschreef als eerste het getal φ, maar men gebruikte de Gulden Snede waarschijnlijk al eerder. Want de aanwezigheid van de Gulden Snede vindt men in heilige kunst in Egypte, India, China, de Islam en andere oudere beschavingen. Het domineert de Griekse kunst en architectuur, ligt verborgen in de monumenten van de Gotische middeleeuwen en verschijnt opnieuw in de Renaissance. Zo vinden we de Gulden Snede terug in visuele kunsten, literatuur, muziek en architectuur.

 

DE FIBONACCI-REEKS

De Fibonacci-reeks vormt de rekenkundige basis voor de Gulden Snede. De Italiaanse wiskundige Leonarda van Pisa (ca. 1170-1250) - beter bekend als Fibonacci - vroeg zich destijds af waarom de Gulden Snede zo vaak in de natuur is terug te vinden. In 1202 publiceerde hij een bijzondere rij getallen, nu wereldberoemd als de Fibonacci-reeks.

 

De Fibonacci-reeks vormt het uitgangspunt voor de Gulden Snede. Deze reeks wordt gevormd door het telkens bij elkaar optellen van de voorgaande twee getallen, wat resulteert in de volgende (oneindige) reeks: 0, 1, 1, 2, 3, 5, 8, 13, 21, 34, 55, etc. De verhouding tussen elke twee opvolgende getallen is bij benadering de Gulden Snede.



Veel planten produceren nieuwe takken of bloemen in hoeveelheden die gebaseerd zijn op de Fibonacci-getallen, zoals rozen, lelies en madeliefjes. Zelfs fruit bevat de Gulden Snede, wat inhoudt dat het in verschillende secties kan worden verdeeld, die geregeerd worden door de Fibonacci-reeks, zoals bananen (drie delen) en appels (vijf delen). Maar wat dacht je van je eigen gezicht? Dat is namelijk volledig gebaseerd op Phi. Vaak wordt gezegd dat uiterlijke schoonheid een kwestie is van smaak, maar het blijkt vooral 'een kwestie van Phi' te zijn.



Hoe vaker Phi voorkomt in het gezicht, hoe meer dit gezicht - onbewust - als mooi wordt ervaren. Het ontwerp van het gezicht valt samen met voorbeelden van de Gulden Snede: het hoofd vormt een gulden rechthoek met de ogen als middelpunt. Het menselijk gezicht benadert de Gulden Snede het meest als we lachen. En zeg nou zelf: wat maakt iemand mooier? Een boos of bedroefd gezicht of met een stralende glimlach?

 

Reacties

Wees de eerste om te reageren...

Laat een reactie achter
* Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.
* Verplichte velden
Powered by Lightspeed